Afgelopen donderdag was het Thanksgiving in Amerika! Windom was de enige school in de buurt die woensdag nog naar school moest, daar waren we natuurlijk niet erg blij mee. Maar gelukkig, vanwege een opkomende sneeuwstorm werden we om 11 uur al van school gestuurd!

Wij zouden Thankgiving in Illinois vieren, bij Gene's zus. Dat was dus een lange rit! Rond 12 uur zijn we vertrokken en we kwamen 10 uur 's avonds daar pas aan. Vanwege de sneeuwtorn rondom Windom was het erg druk op de weg, en deden we er 3 uur langer over dan normaal.

Eenmaal aangekomen zag ik de familie weer, ik had ze de eerste dag dat ik in Windom was al ontmoet. Een groot deel van de familie was er, ongeveer 20 man. Het was een lange dag geweest dus we gingen gauw slapen (in een stoel of op de grond).

De volgende ochtend was de familie al vroeg bezig met koken, om 6.30am moest de turkey al in de oven, en de rest werd allemaal later gemaakt. Een ontbijtje zat er even niet in, we moesten natuurlijk genoeg ruimte overhouden voor de Thanksgivingmaaltijd. Rond 12 uur begonnen we daaraan. Eerst mocht ik de turkey proberen aan te snijden, met nadruk op 'proberen'. Een groot succes was het niet, heb het grote mes maar meteen aan iemand anders doorgegeven. We hebben heeeel veel gegeten, en de traditie daarna is; even een dutje doen. Dus na de maaltijd trokken we onze sweatshirts en sweatpants uit de kast en gingen we er even lekker bij liggen. Daarna natuurlijk weer wat gegeten, en toen weer een dutje gedaan. Toen hebben we ook even snel een vervroegde kerst gevierd, omdat we elkaar niet zullen zien met kerst. Sarah en ik hebben heel veel lekkere sweatshirts en andere kleding gehad, en ook lekker een paar dekentjes voor de winter.

's Avonds gingen we spelletjes doen, scrabble en hints, wat erg gezellig was met de hele familie. En natuurlijk; we aten nog wat meer. Aan het eind van de dag zaten we allemaal helemaal vol, en maakte we ons weer klaar voor bed (of de grond, of de stoel).

De volgende ochtend zouden we eigenlijk alweer vroeg vertrekken, omdat we nog genoeg te doen hadden in Windom. Maar ze hadden ons overtuigd om nog even voor het ontbijt te blijven. Een verschrikkelijk uitgebreid onbijt met eieren, spek, pancakes, hashbrowns, toast en nog veel meer.

Toen kreeg ik de 'wishbone' van de turkey, een botje dat eruit ziet als een catapult. Het is een traditie dat je samen met iemand anders dat botje vasthoud, een wens maakt, en dan het botje uit elkaar trek. Wie het grootste stuk bot heeft, die wens komt uit. En ik won!

De rit terug naar huis was een stuk korter, maar 7 uur.

Thanksgiving was heel anders dan ik had verwacht, maar echt heel erg geslaagd.