the Holidays

De moeilijkste tijd van het jaar is alweer voorbij, kerst. Iets waar ik wel een beetje bang voor was, maar ook erg naar uitkeek. Voor de brand was het plan om met de hele familie naar Florida te gaan en een kerst op het strand te hebben. Maar na de brand was dit niet meer mogelijk en hebben we besloten naar de andere kant van de VS te gaan, Idaho. Mijn gastouders hielden altijd al van de Bergen, en hun droom was dan ook om daar te wonen. Nu hebben ze daar een huisje gevonden, midden in de bergen. Ze verhuizen er in de zomer naartoe. Maar eerst konden we daar dus kerst vieren!

Zaterdag ochtend de 18de vertrokken we dan, een lange rit van 18 uur in de auto. Helemaal volgepakt natuurlijk, het was immers het eerste deel van de verhuizing. De dagen daarna werd het huis steeds voller, eerst met de kerst spullen, daarna met de familie. Uiteindelijk waren we met 9 mensen in het huis, kerstkoekjes aan het versieren. Het uitzicht was super, midden in de Rocky Mountains en alles bedekt met een dikke laag sneeuw. En daar hebben we lekker van genoten, sleetje rijden achter de fourwheeler, bergen beklimmen en sneeuwballen gevechten.

Op kerstavond hadden we een candlelight dinner, en later kwam Santa langs met wat cadeautjes en vulde onze stockings. Op Christmasday gingen we naar het ski resort dat een uurtje bij ons vandaan was, om te snowboarden. Allemaal waren we gelukkig beginners, dus dat werd de bunny hill de hele dag.

Na een paar dagen buiten in de sneeuw spelen en spelletjes doen gingen we naar huis. Er was een feestje van een vriendin van mij die ook jarig was, dus daar heb ik toen New Year's Eve gevierd. Heel anders dan ik gewend ben, zonder vuurwerk en champagne. Maar ze hadden aan me gedacht, en hadden kinderchampagne voor me gekocht zodat we toch nog een beetje konden proosten!

Dinsdag moet ik weer naar school, dan begint het 2e semester. Zonder Lisa jammergenoeg. Dus ik ben nu de enige Nederlander op school! Het zal druk worden de komende maand, ik heb elke dag play practice, want ik zit in de winterplay. Ook zit ik in Speech, dus ik zal vanaf Februari speech wedstrijden hebben!

Thanksgiving

Afgelopen donderdag was het Thanksgiving in Amerika! Windom was de enige school in de buurt die woensdag nog naar school moest, daar waren we natuurlijk niet erg blij mee. Maar gelukkig, vanwege een opkomende sneeuwstorm werden we om 11 uur al van school gestuurd!

Wij zouden Thankgiving in Illinois vieren, bij Gene's zus. Dat was dus een lange rit! Rond 12 uur zijn we vertrokken en we kwamen 10 uur 's avonds daar pas aan. Vanwege de sneeuwtorn rondom Windom was het erg druk op de weg, en deden we er 3 uur langer over dan normaal.

Eenmaal aangekomen zag ik de familie weer, ik had ze de eerste dag dat ik in Windom was al ontmoet. Een groot deel van de familie was er, ongeveer 20 man. Het was een lange dag geweest dus we gingen gauw slapen (in een stoel of op de grond).

De volgende ochtend was de familie al vroeg bezig met koken, om 6.30am moest de turkey al in de oven, en de rest werd allemaal later gemaakt. Een ontbijtje zat er even niet in, we moesten natuurlijk genoeg ruimte overhouden voor de Thanksgivingmaaltijd. Rond 12 uur begonnen we daaraan. Eerst mocht ik de turkey proberen aan te snijden, met nadruk op 'proberen'. Een groot succes was het niet, heb het grote mes maar meteen aan iemand anders doorgegeven. We hebben heeeel veel gegeten, en de traditie daarna is; even een dutje doen. Dus na de maaltijd trokken we onze sweatshirts en sweatpants uit de kast en gingen we er even lekker bij liggen. Daarna natuurlijk weer wat gegeten, en toen weer een dutje gedaan. Toen hebben we ook even snel een vervroegde kerst gevierd, omdat we elkaar niet zullen zien met kerst. Sarah en ik hebben heel veel lekkere sweatshirts en andere kleding gehad, en ook lekker een paar dekentjes voor de winter.

's Avonds gingen we spelletjes doen, scrabble en hints, wat erg gezellig was met de hele familie. En natuurlijk; we aten nog wat meer. Aan het eind van de dag zaten we allemaal helemaal vol, en maakte we ons weer klaar voor bed (of de grond, of de stoel).

De volgende ochtend zouden we eigenlijk alweer vroeg vertrekken, omdat we nog genoeg te doen hadden in Windom. Maar ze hadden ons overtuigd om nog even voor het ontbijt te blijven. Een verschrikkelijk uitgebreid onbijt met eieren, spek, pancakes, hashbrowns, toast en nog veel meer.

Toen kreeg ik de 'wishbone' van de turkey, een botje dat eruit ziet als een catapult. Het is een traditie dat je samen met iemand anders dat botje vasthoud, een wens maakt, en dan het botje uit elkaar trek. Wie het grootste stuk bot heeft, die wens komt uit. En ik won!

De rit terug naar huis was een stuk korter, maar 7 uur.

Thanksgiving was heel anders dan ik had verwacht, maar echt heel erg geslaagd.

Musical Joseph and the amazing technicolor dreamcoat

Wauw, 3 maanden aan de musical gewerkt en het is nu alweer over.

Het begon allemaal met musical practices na schooltijd, of 's avond na het eten. Bijna elke dag zagen we elkaar voor minimaal 5 uur. Nooit gedacht dat het zo'n succes zou worden.

Joseph and the amazing technicolor dreamcoat was een hele moeilijke musical, een risico om te doen vanwege alle moeilijke liedjes. Maar we hebben het super gemaakt!!

Donderdag hadden we de eerste voorstelling. Het begon allemaal na schooltijd met makeup en haar en hele harde muziek op! om 6 uur begon de warming up. Gewoon lekker zingen, niet moeilijk doen. Ain't no mountain high enough was een van de nummers waar we lekker op gingen zingen en dansen, en het werkt echt! Gewoon lekker vanuit je tenen zingen en dansen en je bent zo opgewarmd. Vlak voor de musical lieten de leraren ons alleen en begonnen we met ons 'musicalritueel' . Met de lichten uit zongen we in een grote circle een heeel mooi liedje; Lean on me. Iedereen met tranen in z'n ogen natuurlijk. Het is iets waar we zoo lang naar uit hadden gekeken!

Toen begonnen de voorstellingen. Het was stressen maar vooral echt heeel erg leuk. Elke voorstelling was uitverkocht en er waren altijd lange wachtlijsten voor als er toch nog een plekje vrij kwam. De musical ging heeeeel goed, elke dag zaten er mensen in het publiek te huilen, gillen! Op die momenten mistejullie toch wel hoor papa en mama!

Elke dag na de voorstellingen gingen we met z'n allen ergens heen, lekker nog een hapje eten en nagenieten. Na de laatste voorstelling gisteren hadden we de castparty. Heeel anders dan onze nederlandse afterparty!

Na het opruimen gingen we de film kijken. Daarna waren de senior talks waar de seniors dus hun woordje kunnen doen over alles wat ze willen zeggen en bedanken. Ik mocht ook een praatje houden omdat ik er volgend jaar ook niet bij ben. Het was flink huilen maar een heeeeel goed gevoel om dat met z'n allen te doen! Als afsluitertje zongen we nog 1 keer ons liedje Lean on me. Toen begonnen de tranen pas echt, en serieus bij iedereen!

Het was echt een hele mooie tijd en ik heb echt heel veel vrienden gemaakt. Tot nu toe is dit echt de 'highlight of my year'. heb er even geen andere woorden voor! Gelukkig is dinsdag al meteen de auditie voor de winterplay, dus dan kunnen we weer opnieuw beginnen!

Binnekort krijg ik meer foto's van iedereen, van alle kostuums enzo! Dus dan zal ik ze meteen hierop zetten!

Brand

Lieve allemaal,

Veel van jullie zullen het waarschijnlijk al gehoord hebben, voor anderen is dit nieuw. Maar donderdag avond is ons huis afgebrand. Niemand was gelukkig thuis, maar het was wel heel erg schrikken.

Donderdag gingen we rond 4.15 van huis weg om naar Sarah’s volleybalwedstrijd te kijken in Marchall (een uur hier vandaan). Het was een hele leuke avond, ze hadden gewonnen! Voordat we naar huis gingen, m’n gastvader, moeder en ik gingen nog even wat eten in Marchall. Op de weg naar huis, rond 9.30 kregen we een telefoontje van Sarah (die met de schoolbus naar huis ging) dat iemand had gezegd dat ons huis in brand stond. Gene had meteen 911 gebeld om te vragen of het waar was, en het was waar. We waren nog maar 5 miles verwijderd van ons huis, en we zagen het vuur al. Het was moeilijk te beseffen dat het echt was.
Alles stond in brand, toen we daar aankwamen stond alleen onze grote trap nog overeind, die later ook nog instortte. Toen kwamen we erachter dat onze arme hondje Lily in het huis was, die heft het dus niet overleefd.

Julie en ik zijn toen naar opa en oma’s huis gegaan, en later kwamen ook Jason and Cassie (m’n gastbroer en z’n vriendin) bij ons. Ondertussen was Sarah gelukkig ook al aangekomen. De rest van de nacht hebben we allemaal bij elkaar gezeten. Ik was heel erg bang dat ik terug naar Nederland moest, maar gelukkig zei iedereen meteen dat ik, tenzij ik zelf weg wil, altijd mag blijven. Toen hebben we afgesproken dat we hier als familie doorheen komen.

De volgende dag kwamen al heel veel mensen langs met kleding voor ons, mensen die er zelfs aan dachten om tandenborstels en alle andere hoognodige dingen te brengen. Sarah en ik zelf zijn toen even wat spulletjes gaan kopen terwijl m’n gastouders dingen gingen regelen met de verzekering. Rond lunchtijd hadden Sarah en ik toch wel behoefte om bij onze vrienden te zijn, dus toen zijn we naar school gegaan. Iedereen ving ons op en was er voor ons. Voor toetsen en opdrachten hebben Sarah en ik voorlopig de volle punten, zodat we ons daar geen zorgen om hoeven te maken. Ook kan ik gewoon uit de les lopen als ik m'n email wil checken (dat is wat ik nu doe). Na school zijn we ook lekker naar volleyball- en musical pracice gegaan. En elke keer was iedereen er altijd voor je op het geode moment voor een knuffel.

Wat we nu verder gedaan hebben; We blijven voorlopig bij opa en oma. Ze hadden 1 extra slaapkamer waar m’n gastouders in slapen. Voor Sarah en mij zijn ze de basement aan het leegruimen. We hebben nu onze eigen bedden en douche en krijgen ook lekker een plek om met vrienden te zijn.

Gisteren zijn we naar Mankato geweest om spullen te kopen. Volgende week krijg ik een laptop. Maar nu heb ik in iedergeval weer kleding, schoenen, en andere spulletjes waar je eigenlijk niet eens aan denkt.

Nog steeds is iedereen er voor ons. Ze zijn over al in South-West Minnesota bezig met projecten om ons te helpen. Zaterdag hebben de meiden van Sarah’s volleyball team al een verassing gebracht. Een heeeel lief klein hondje die we Hope hebben genoemd. En er zijn nog veel meer dingen aan de gang.

We blijven samen als een familie, en we komen hier sterker uit. We zijn gewoon heel erg blij met hoe het gelopen is. Niemand van ons was in het huis. Gene was gelukkig niet aan het werk. Voor nu is het even een zooitje, maar we gaan er wat moois van maken.

Ook vanuit Nederland krijgen we een hele hoop lieve emails en smsjes. Heel erg bedankt daarvoor. Het betekent meer voor ons dan jullie kunnen bedenken.

En namens de hele familie hier, bedankt!

Foreign Exchange Student weekend in Luverne

Hoi allemaal!

Afgelopen weekend ben ik voor International Week een paar dagen naar Luverne geweest in een ander gastgezin. Het plaatsje ligt hier iets meer dan een uur vandaan.

Donderdag avond zijn we vertrokken, toen hebben we eerst wat gegeten op school (nee geen hamburgers dit keer) en daarna werden we voorgesteld aan onze gastgezinnen voor het weekend. Voor iedereen was het spannend want ook de gastgezinnen wisten niet wie ze kregen. Ik zat samen met een Turks meisje, Bilge, die ik al eerder even ontmoet had! Het gastgezin was heel aardig, alleen onze gastmoeder en vader kwamen ons ophalen. Ze hadden ook nog 2 kinderen, een dochter Shelby en een zoon Taylor die al naar college was en voor dit weekend thuis was. Het huis was heeel erg groot, Bilge en ik waren 2 keer verdwaald haha.

De volgende ochtend moesten we om 8.15 op school zijn voor een groepsfoto. Er waren 70 studenten uit 31 landen! We werden in 2 groepen verdeeld en gingen toen naar the Courthouse met de schoolbus. Daar leerden we hoe het Amerikaanse stelsel in elkaar zit, een paar lawstudents deden een “trial” voor ons. Daarna gingen we naar Hinkley’s house. Een oud huis van een rijke familie wat nu een museum is. Om 11 uur moesten we weer op school zijn, voor 1 uurtje les. Ik had Spaans en had in die klas een paar mensen ontmoet die zeiden dat ik wel voor hun moest juichen bij de footballgame vanavond. Na de lunch gingen we naar the Ice Arena. Daar hebben we voor iets meer dan een uur geschaatst! Er waren niet erg goeie schaatsen, dus ik had 2 verschillende aan! Bevroren en wel gingen we naar ons gastgezin. Daar bleven we een paar uurtjes, ook voor het avond eten. De opa en oma waren ook bij het eten, want die wilde mij ontmoeten. Ze kwamen namelijk ook uit Nederland. Wel grappig, ze wonen al 65 jaar in Nederland maar ze praten nog steeds met een Rotterdams accent! Na het eten gingen Bilge en ik naar de footballgame en daarna naar de Dance. Het was ijskoud buiten op de tribune, maar goed dat ik mn winterjas mee had en ook nog een deken! Daar werden we aangekondigd, alle landen werden opgenoemd. Dus toen Holland omgeroepen werd stonden Lisa en ik te springen! Maar.. opeens hoorden we ook: the Netherlands! Hahaha, het is dus duidelijk, Amerikanen weten het verschil niet tussen Holland en the Netherlands. Toen was de dance, wel erg grappig met allemaal foreigners. Alle mensen van Luverne zaten ons steeds aan te staren omdat ze het zo grappig vonden hoe iedereen samen danste. De groep was echt heel gezellig!

De volgende dag konden we een beetje uitslapen, we hoefden pas om 12 uur te verzamelen. Dus we hebben de ochtend met ons gastgezin doorgebracht, elkaar beter leren kennen en lekker buiten zitten. Toen om 12 uur gingen we lunchen met de groep in PizzaRanch. Dat is een lopend buffet met allemaal pizza’s waar je onbeperkt kan eten en het vet ervan af druipt. Rond 1 uur gingen we weer met de schoolbus naar Pipestone (een plaatsje 30 minuten verderop) waar een heel mooi natuurgebiedje was met o.a. waterfalls. Toen gingen we met de groep naar the dairy farm van mijn gastgezin. Daar hebben we kalfjes drinken gegeven en koeien gemolken, haha erg leuk om foreigners naar een koe te zien kijken omdat ze die nog nooit hebben gezien. Rond etenstijd gingen we naar een andere farm, een Buffalo farm! Dood eng die beesten. Ze zijn hartstikke groot en hebben een dikke vieze paarse tong! Maar het was wel erg leuk om midden in een veld met buffalo’s te zijn. We hadden daar ook wat gegeten (buffaloburger iew). Daarna heb ik thuis ook nog wat gegeten omdat het toch niet erg smakelijk was en ik niet alles op had gegeten. Later op de avond gingen we weer op stap. Warm aangekleed en extra dekens mee, we gingen namelijk op een Hay Ride. Achterop een kar zaten we op allemaal hooi en toen gingen we een ritje maken door Luverne. Het was echt ijskoud, dus we zaten ons allemaal warm te zingen in allemaal verschillende talen. Daarna kwamen we aan bij een huis van iemand en daar stonden de kampvuren al op. De rest van de avond hebben we daar lekker gezeten, af en toe een hotdog of een marshmallow. En Smores! Die zijn echt lekker. Dat zijn crackers met chocola en marshmallows ertussen.

Op zondag ochtend hadden we nog wat tijd met het gastgezin, dus we gingen naar de kerk. Bilge is moslim en ikzelf ben niets dus het was een hele ervaring. We kwamen binnen en gingen ergens zitten. Toen deed m’n gastmoeder een voetenbankje naar beneden, dus Bilge en ik gingen er even lekker voor zitten. Niet wetende natuurlijk dat het een bankje was voor je knieën om op te bidden.. oeps! Met een paar dingen zijn we natuurlijk ook even in de lach geschoten, vooral toen onze gastmoeder per ongeluk de hele zoom van een mevrouw’s colbert eraf had gelopen bij het eten van een stukje brood? Ach, we snapten het gewoon niet helemaal, maar onze gastmoeder vond het in ieder geval heel leuk dat we mee gegaan waren. Volgende week zal de miss waarschijnlijk over ons gaan! Als laatste gingen we lunchen met z’n allen (gastouders en foreigners) op school en daarna t-shirts signen. Dus nu heb ik een t-shirt met namen erop van allemaal andere landen! En toen was het tijd om naar huis te gaan.

Ik heb een heel leuk weekend gehad, vrienden gemaakt over de hele wereld, en ik ga er zeker nog een paar opzoeken komende jaren!

Nu heb ik het heel druk met musical practice, want de musical is al over minder dan een maand. Het ziet er echt heeel vet uit en ik kan niet wachten!

Tot snel!

Homecoming

Hoi iedereen!

Ik ben nog steeds helemaal op mn plek hier. De tijd gaat aan de ene kant heel snel (al bijna 2 maanden hier) maar aan de andere kant heel langzaam. Ik heb het gevoel dat ik hier al jaren woon!

Het weer hier is niet zo geweldig. Het regende hier vorige week heel erg (wat helemaal niet normaal is hier). In 1 dag waren er 8.6 inches gevallen. Heel veel kelders staan blank en zelfs de footballvelden zijn niet meer te zien. Met dit soort weer denken steeds meer mensen dat komende winter erger wordt dan vorige winter. Dat betekend dus heeeel erg veel sneeuw en kou! Maar goed dat ik al een winterjas heb.

Homecoming week is alweer afgelopen! Er werd gestemd voor homecoming king and Queen kandidaten door de seniors. Zondag op maandag nacht 2 weken terug werden ze bekend gemaakt. Iedere kandidaat werd 's nachts 'gekidnapt' uit hun huis en gingen dan met zn allen ontbijten. Op school werden ze aan ons gepresenteerd en moesten ze laten zien waarom zij homecoming king of Queen moesten worden en moesten allemaal races doen. De komende week moesten we stemmen voor homeciming king and Queen.

De homecoming coronation was vrijdag avond en alle kandidaten waren in mooie jurken en pakken met hoge hoeden. Elke kandidaat werd 'weggegeven' door een speciaal iemand voor hun (opa's, oma's, ouders), het leek net een bruiloft. Daarna werd een film laten zien van de kidnappings, met natuurlijk de nodige BLEEPS.. want de kandidaten waren niet erg blij om 's nachts een paar mensen op hun bed te hebben springen.

Daarna werden allemaal optredens gegeven door studenten en leraren en vervolgens werden homecoming king and Queen bekend gemaakt. De Queen ken ik best goed, ze is 1 van de beste vriendinnen van Sarah, en de king zit af en toe aan onze lunchtafel dus die ken ik ook wel!

Daarna ging ik met Lisa mee naar huis, bleef daar slapen en ging zaterdag naar the Mall of America voor een dag shoppen!

De rest van de week waren de verkleeddagen. Maandag was het Twins-day, waar veel mensen een tweeling ergens rond hadden lopen.

Dinsdag was het Senior citizens-day, heel veel mensen met rolators en wandelstokken.

Woensdag was het Gopherday. Dat is een dag waar alle seniors lang naar uit hebben gekeken. Ze kunnen iemand uit de lagere klassen uitkiezen die dan voor een dag hun slaafje is. Ze kunnen je alles laten doen en mogen je ook helemaal verkleden, wat natuurlijk nog al leuk word. Jongens in cheerleader outfits, rokjes en makeup op. De hele cast van de wizard of ozz was er ook! In het lesuur koor moesten alle gophers nog een modeshow geven en werd er later een groepsfoto gemaakt.

Donderdag was superhero day. 's Avonds was de homcoming volleyballgame, die hadden ze helaas verloren.

Vrijdag was Eagle spirit day en in andere woorden Junior vs. Seniors day. Iedereen had dezelfde tshirts aan en we hadden alleen maar een halve dag school. De andere helft was jongens volleyball (Junior vs. Seniors) en later meiden football. Erg leuk om meiden te zien tackelen!

's Avonds was de homecoming footballgame, die naar Worthington verplaatst moest worden vanwege de overstomingen. Die hadden ze dik gewonnen met 26-6! Daarna ging iedereen naar school voor de homecoming dance.

Over 3 weken ga ik naar Luverne, een plaatsje hier 45 minuten vandaan voor het Exchange-student weekend! Dan ga ik voor 4 dagen in een ander gastgezin wonen met heel veel andere exchange students van heel Minnesota. Dan gaan we allemaal leuke dingen doen en we hebben zelfs een extra homecoming (dus ook een extra footballgame en dance!).

Ik mis jullie, maar toch niet heel erg veel haha!

xx

Update vanuit Windom!

Het is donderdag middag, en ik heb lekker al weekend! We hebben vrijdag tot en met maandag vrij omdat het Labor-day-weekend is. Pas twee weken school gehad maar dit is toch wel erg lekker! Als het goed is komt mijn gastvader zaterdag thuis, dus dan kunnen we lekker het weekend samen doorbrengen.

School gaat heel goed. Het was de eerste dag even wennen en zoeken, maar dat is nu echt allemaal al voorbij. Ik krijg zelfs m'n kluisje eigenhandig open, en ik ken m'n rooster uit m'n hoofd. Niet erg moeilijk natuurlijk als je elke dag het zelfde hebt.

Ik begin elke dag met Study Hall, dat is iets waar je lekker iets voor je zelf mag doen. Soms heel lekker voor aan het begin van je schooldag. Nog even een beetje wakker worden, wat huiswerk doen dat je vergeten was (hun schuld, het is erg lastig zonder agenda's!) of nog even wat voor een toets leren. Want ja, toetsten zijn al begonnen. Weer heel erg wennen na een jaar waar je alleen toetsen in de toetsenweek had.

Het tweede uur is Stained Glass (glas in lood). We zijn vandaag voor het eerst begonnen met het echte werk, glas snijden. Ging natuurlijk erg goed, meteen verkeerd afgebroken. Het is een stuk lastiger dan het lijkt, en ik begin nu al te twijfelen of ik m'n project ooit af zal krijgen!

De uren daarna heb ik Human Relations, Choir and US History. Allemaal echt hele verschillende vakken. Bij de een praat je heel veel, bij de andere ben je lekker aan het zingen (en het klikt goed, haha ik was echt verbaast hoe goed ook de jongens kunnen zingen), of zit je saai aan een tafeltje (echt een amerikaans tafeltje met zo'n stoel eraan vast) naar een leraar te luisteren die het uur lekker vol praat over dingen die helemaal niet tot de orde zijn en je vervolgens alles maar thuis moet doen.

Daarna m'n favoriete stuk van de dag; lunch! Als er iets lekkers op het menu staat rent iedereen naar de wachtrij, want ja die wordt écht heel erg lang. Gister bijvoorbeeld waren een paar kinderen uit m'n US History klas uitgeslopen die ik dan moest dekken. Gelukkig is er ook altijd nog een andere rij voor de gezondere dingen, die niemand natuurlijk wilt behalve de uitwisselingsstudenten. En dan gaat iedereen naar z'n vaste tafeltje, die nu een beetje beginnen te ontstaan. Als er freshman (eerste klassers) aan onze tafel zitten dan kijken we ze wel even weg, want tjaa, ik zit wel (als junior) bij de Seniors hoor.

Na de les hebben we nog 3 lessen, College Biology, College Mathematics en English. Voor Engels moet ik binnekort m'n eerste speech houden. Al eng genoeg natuurlijk, maar dat moet natuurlijk ook nog is op camera gezet worden. Het blijkt namelijk dat ik een kinderboek moet gaan voorlezen, met een introductie en een paar vragen. Dat wordt dan opgenomen terwijl je hele klas zit te kijken, en dat wordt op internet gezet en op de lokale televisie uitgezonden! Slik.

Ondertussen heb ik ook al auditie gedaan voor de musical, en ik zit erin. Vanaf volgende week beginnen de echte repetities, elke dag! Maar ik denk echt dat het het waard is, want in de 2 keer dat we wat geoefend hebben klonk het echt al zoooo goed!

Eergisteren was de eerste wedstrijd van het seizoen voor volleybal in Tracy, dus daar zijn we naartoe gegaan. Je merkt echt dat sporten hier heel erg belangrijk zijn. Iedereen komt kijken, leraren, the principal, ouders en vrienden. En als het een thuis wedstrijd is, is er een thema waarin je verkleed moet gaan. Je studeert allemaal yells en dansjes in zodat de hele tribune bij een punt kan opspringen en mee doen! Vanavond is hier een thuiswedstrijd, dus moet ik nog even wat yells leren!

Over een paar weken is Homecoming, een week vol verkleedpartijtjes en meidenrugby. En dan natuurlijk Homecoming Dance, m'n eerste formal party! Ik heb m'n Juniors homecoming t-shirt al besteld. Dat is echt iets van hier. Voor elke gelegenheid maken ze een speciaal t-shirt dat je kan kopen. Wel heel erg leuk voor de herinneringen.

En nog iets dat ik moest vertellen! Ik heb vandaag m'n eerste cijfer terug gehad voor m'n biology toets. Een A! Dus nu mag ik weer een paar dagen langer blijven hier van m'n gastvader.

Ik hou jullie op de hoogte!

First day of school!

Het begint nu al, ik was al op de helft van dit verhaal toen ik erachter kwam dat dit voor mijn Nederlandse vrienden is, en dit verhaal dus in het Nederlands moest!

De zomervakantie is voorbij hier, iedereen moest vandaag voor het eerst weer naar school. Voor mij mijn eerste dag, erg spannend natuurlijk. En dan gebeurd er dus iets wat me nog noooooit is overkomen, ik had me verslapen! Omdat ik goed bereikbaar wilde zijn vandaag zodat ik Sarah altijd kon vinden, andere uitwisselingsstudenten kon bellen of mijn gastmoeder kon bellen om me op te halen, laadde ik m'n mobiel vannacht op. Natuurlijk aan gedacht dat ik van die afstand m'n mobiel wel is niet kon horen trillen, dus had ik hem in plaats daarvan op een ringtone gezet. Jammer genoeg was ik vergeten hem van de stille stand af te halen.......Maargoed, gelukkig hadden Sarah en ik gister afgesproken om iets eerder naar school te gaan om nog even langs mijn lokalen te gaan, dus die tijd had ik om me klaar te maken voor school.

De dag begon al goed, en werd alleen maar beter toen ik m'n kluisje niet open kreeg zonder hulp. Maarja, dat is niet helemaal mijn schuld want de kluisjes hier zijn heel moeilijk open te krijgen. Eerst moet je je 'lockercombination' goed proberen te doen. Eerst draai je rechts om, dan linksom 2x lang je 2^e getal en dan rechtsom naar je laatste getal. Als je je getalletjes hebt kunnen vinden op de kleine streepjes ben je er jammer genoeg nog niet. Om je locker open te krijgen moet je een hendel omhoog tillen, maar dat is nogal lastig. Uiteindelijk heb ik de hele dag mensen om hulp moeten vragen om hem open te krijgen.

Op school kregen we eerst een welkoms praatje van de 'principal' in de 'gym'. Voor de rest was het rooster van de dag vandaag ingekort. Elke les duurte maar 25 minuten in plaats van 45. Ik heb al m'n lokalen kunnen vinden, soms met wat hulp maargoed! Iedereen was erg behulpzaam en liep graag even mee naar m'n volgende les. Elke les stelde de leraar zich voor en vertelden ze iets over het komende jaar. Morgen krijg ik m'n boeken en dan beginnen de lessen pas echt!

De lunch was heel grappig. Er was een hele lange rij maar het ging best snel. Het was een soort lopend buffet waar je van alles kon pakken (dat was waarschijnlijk alleen voor de eerste dag, morgen kunnen we kiezen tussen 2 maaltijden en wat kleine dingetjes zelf pakken). Aan het eind moest je je lunchcode in een klein apparaatje invullen, wat dan het bedrag van je account afschrijft.

Na de laatste les moesten we weer verzamelen in 1 van de gymzalen om te kijken naar een optreden van een komediant/ goochelaar. Na ongeveer een uur kregen we lekkere koeken van de Subway en daarna mochten we naar huis. Omdat Sarah volleybaltraining had haalde Julie me op van school. Onderweg naar het postkantoor om m'n de cadeautjes voor m'n zus op te sturen (sorry Chantal we zijn te laat, ze komen waarschijnlijk niet aan op je verjaardag...) belde m'n gastvader Gene op om te vragen hoe m'n eerste dag was gegaan. Ik vond het een hele leuke dag, alles was nieuw en spannend, maar het is goed om te zien dat er altijd wel iemand is die een 'Foreigner' wil helpen.

De afgelopen 2 weken heb ik alweer veel meer vrienden gemaakt. We zijn naar de bioscoop geweest, filmavondjes bij mensen thuis en we zijn nog wat meer gaan winkelen in Eden Prairie (bij Minneapolis en St. Paul) en in Mankato. Als het goed is heb ik alle spullen die ik voorlopig nodig heb. Wat ik wel heel erg mis is een agenda. Die gebruiken ze hier niet. Maar ik denk toch dat ik er 1tje ga kopen, nu alles nog zo nieuw is vergeet ik nog wel is wat!

Nu maar hopen dat ik morgen wel op tijd wakker word!